X
تبلیغات
پرسه در دیار خدایان ... سفرنامه ی هند - گوا

پرسه در دیار خدایان ... سفرنامه ی هند

گوا

قدمت شهر گوا را به قرن سوم پیش از میلاد نسبت می دهند زمانی که به عنوان بخشی از امپراتوری مایریان شکل گرفت. و از آن پس تحت حکومت های محلی یا خاندان های مهم هند بود. در سال 1312 گوا تحت حکومت دهلی یا سلطنت دهلی قرار گرفت.

ایالت گوا در ساحل غربی هند در منطقه کونکان واقع است که از شمال به ایالت ماهاراشتارا، از شرق و جنوب به ایالت  کارانتاکا و از غرب به دریای عرب محصور است. گوا با مساحت 3،702 کیلومتر مربع کوچکترین ایالت‌ هند است و از نظر جمعیت با 1،400،000 نفر این ایالت رتبه چهارم را در کم بودن جمعیت در هند داراست. مركز ايالت گوا شهر پانجیم است .

 سال1498 واسکو دو گاما دریانورد پرتغالی توانست دماغه امید نیک قاره آفریقا را دور بزند و به هندوستان برسد. به این ترتیب دسترسی پرتغال و سایر اروپائیان به هندوستان و جزایر و بنادر اقیانوس هند آسان شد. در روز 25 نوامبر 1510 میلادی آلفونس دوآلبوکرک دریانورد و ماجراجوی پرتغالی بندر گوا را تصرف کرد. او با یک ناوگان جنگی بنادر استراتژیک زیادی در اقیانوس هند از جزیره هرمز در خلیج فارس تا مالاکا را تصرف کرد. امپراتوری پرتغال شدیدا علاقه مند به گسترش قلمرو خود و تجارت ادویه بود. فتح شهر و بندر گوا برای تجارت پرتغال میان شبه جزیره عربستان و آسیای جنوب شرقی امری حیاتی بود. بندر گوا پس از مدتی به مرکز امپراتوری استعماری پرتغال در جزایر هند شرقی و اقیانوس هند تبدیل شد و از پايگاه گوا بود كه پرتغالى ها به ساير نقاط آسيا از جمله خليج فارس دست اندازى كردند. اروپا به ویژه انگلستان منافع مادی خود در هند را زمانی دريافتند كه پرتغاليان به هند راه يافتند و در منطقه گوا مستقر شدند

(مجسمه ی فاتح گوا و همراهانش در سیدادی هتل)

هرچند پرتغالی ها مستعمرات و تصرفات خود را به تدریج ازدست دادند اما بندر گوا تا سال 1961 در تصرف آنان باقی ماند و حتی در آن زمان نیز سالازار دیکتاتور پرتغال حاضر به تحویل بندر گوا به کشور مستقل هند نبود. سرانجام جواهر لعل نهرو توانست با توسل به زور اما بدون خون ریزی بندر گوا را باز پس بگیرد. ارتش هند روز ۱۷ دسامبر سال ۱۹۶۱ بالاخره پس از چهار قرن و نیم، گوا و دو منطقه ديگر اين كشور را از دست پرتغالى ها خارج ساخت و به استعمار اين كشور كوچك اروپايى به عنوان آخرین بازمانده استعمار در شبه قاره هند پايان داد.

بندر گوا در اغلب سال هوایی گرم و شرجی دارد. که برای استفاده از دریا مناسب است. در ماه می گرمترین هوا را داراست که افزون بر 35 درجه سانتی گراد می شود. فصل بارانهای موسمی یا مانسون از ماه جون تا سپتامبر را در بر می گیرد اما اوج بارندگی ها مربوط به جولای و آگوست می باشد. گوا یک فصل سرما کوتاه مدت از اواسط دسامبر تا اواخر فوریه دارد که در شبها درجه حرارت حدود 20 درجه سانتی گراد است.

 بندر گوا منطقه فوق العاده زیبایی است که سواحل شنی وسيع، زیبا، آرام و لذت بخشی دارد. طبیعت سبز، درخت های نارگیل ٬ زیبا ‌ترين سواحل و مراكز تفريحی ساحلی و امکانات مطلوب گردشگری با هزینه نسبتا کم از مهمترین عوامل جذب گردشکران به این منطقه است

 

افزون بر محیط طبیعی کلیسای بوم ژیزوس همراه با پیکر زاویر مقدس در منطقه گوای کهنه شهرت و جذابیت ویژه ای دارد. کار ساخت این کلیسا از سال 1594 میلادی آغاز شده ودر سال 1605 به پایان رسیده است. کل مخارج احداث کلیسا را یک مرد پرتغالی اهدا کرده است.

پیکر  زاوير مقدس در تابوتی شیشه ای و بر روی یک طاق بلند و در پشت حصار شیشه ای قابل رویت است. پوست سیاه خشکیده که به روی جمجمه کشیده شده، با چشمهای بسته از فاصله نه چندان دور قابل تشخیص است. بیش از 455 سال است که پیکر این مُبلغ اسپانیایی کیش مسیحیت در گوای کهنه است. مردم محلی معتقدند که جسد او مومیایی نیست و به‌طور طبیعی همین‌طور حفظ شده است. هر ده سال یکبار جسد را از طاق بیرون می‌آورند تا بازدیدکنندگان کلیسا یتوانند او را از نزدیک ببینند. فرانسیس زاوير مقدس، نخستین مبلغ مسیحیت در گوا بود که سال 1542 وارد گوا شد و 10 سال در اینجا ماند و طی این 10 سال به ژاپن ، مالزی، اندونزی و سری لانکا هم سفر کرد. در راه رسیدن به چین، بیمار شد و در روز سوم دسامبر 1552 در یک جزیره درگذشت. او آن زمان 46 سال داشت. پس از مرگ جسدش را در چین به خاک سپردند، ولی او قبل از مرگ وصیت کرده بود در هر کجای دنیا که بمیرد باید پیکرش را به گوا بیاورند. گفته می شود به خاطر همین وصیت چهار ماه پس از مرگ زاویر، گور او را گشودند و جسد را دست نخورده یافتند، یعنی جسد بطور معجزه‌آسایی نگندیده بود. پیکر او را از چین به گوا آوردند و اکنون در این کلیسا آرمیده است.

(این هم عکس پیکر زاویر مقدس در کلیسا)

 تندیس گاندی در گوا، کلیسای سنت فرانسیس، کلیسای جامع گوا، سنت آگوستین بازار مارگو، کلیسای مارگو، کلیسای سنت آندرو، معبد ماهاسیا، کلیسای پتناجیم، بازار ماپوسا و بازار آنجونا از مراکز دیدنی منطقه گوا به شمار می روند.

(معبد  ماهاسیا در گوا)

سلطه دیرپای پرتغال بر این سرزمین بی‌اثر نبوده و همین حالا هم بیشتر سالمندان گوا زبان پرتغالی را بلدند. زبان محلی مردم گوا، موسوم به کونکنی هم سرشار از واژه‌های پرتغالی است. نسل جوان اما بیشتر به زبان انگلیسی رو آورده و کمتر پرتغالی بلدند. در صد افراد مسلط به زبان انگلیسی و پیروان مسیحیت به نحو مشهودی بیش از سایر مناطق هند است و از نگاه نخست می‌توان بی‌درنگ تشخیص داد که گوا با دیگر مناطق هند متفاوت است و بیش از سایر مناطق رنگ و بوی اروپایی دارد. نفوذ فرهنگ اروپایی در شبه قاره از این منطقه شروع شد و ساختمان‌ها و لباس مردم تشابه زیادی با شهر و روستاهای پرتغال دارد.

غذاهای گوا بسیار معروف است و مخلوطی است از غذاهای پرتغالی، جنوب هند و عربی. اما به سبب حضور همیشگی گردشگران غذاهای متنوعی در همه جای شهر در دسترس است. گوا یکی از معدود مکان‌های هند است که اغلب رستوران‌های آن هم گوشت گاو و هم گوشت خوک را سرو می‌کنند.

من که بیش از همه غذاهای دریایی گوا را دوست داشتم .شاید هم به این دلیل بود که هیج جای دیگه غذاهای هندی را امتحان نکردم.

نکته ای که در این سفر برام جالب تر بود تجربه ی سفر با خطوط داخلی و هوایی این کشور بود.نخست این  که فرقی بین سیت های جلو ٬وسط . عقب از لحاظ کلاس پرواز وجود ندارد و بسته به این که چه زمانی کارت پرواز گرفته اید در صندلی ها جای خواهید گرفت.و بعد این که پذیرایی وجود ندارد و اگر تمایل به تناول یا نوشیدن دارید از مهمانداران تقاضا کرده و هر چه را که طبق منو سفارش داده اید در ازای پرداخت هزینه ی آن دریافت خواهید کرد .علاوه بر فروش خوراکی ها ٬فروش اقلامی چون عینک آفتابی٬لوازم آرایش٬مایو٬ساعت ٬زینت آلات و حتی برخی لوازم خانگی در حین پرواز متداول است.در ضمن کسانی که مبالغ بالایی خرید کنند در قرعه کشی برای کالایی گران قیمت شرکت داده می شوند.

برای دیدن تصاویرزیباتری از گوا کلیک کنید

قبرستان مسیحیان در گوای کهنه                            http://i44.tinypic.com/2eatima.jpg

فانوس دریایی٬بر فراز قلعه ی کندولیم در گوای کهنه      http://i43.tinypic.com/25i82kh.jpg 

نمای بندر گوا از فراز قلعه                                           http://i39.tinypic.com/nb8cj7.jpg   

(این قلعه جهت آبرسانی به کشتیها٬دیده بانی و فانوس دریایی در زمان پرتغالیها بنا نهاده شد)

این هم دو جوان کمی تا قسمتی زوج! در قلعه           http://i42.tinypic.com/2e35tzn.jpg 

پارا شوت سواری در محل دلفین ها                     http://i42.tinypic.com/eb33ao.jpg

رودخانه ی گوا                                                     http://i39.tinypic.com/2n8y04g.jpg 

خانواده ای خوش اندام در گوا                                  http://i41.tinypic.com/2hrkc38.jpg 

درختی به شکل گانیش(خدایگونه ای در هندوییسم)    http://i42.tinypic.com/2u9tr7t.jpg 

                                                                    http://i42.tinypic.com/34iqyjm.jpg

کلیسای سنت فرانیسیس در گوای کهنه                http://i44.tinypic.com/30su4w8.jpg 

ساحلی در گوا                                                        http://i41.tinypic.com/jshglg.jpg 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم دی 1387ساعت 19:30  توسط مانا  |